Hasretiz Katagori ‘Şiir Defteri’ arşivi

BABALAR GÜNÜ ŞİİR Baba tut elimden Beni çocukluğuma götür hadi… O küçük kıza götür beni baba Götür bir daha gelmeyeyim… Tut ellerimden baba tut Uçurumun kenarındayım… İtildim, düştüm düşeceğim! Baba yüreğim alazlarda Yandı! yanıyor! Sevda çöl dedin… dikkat et dedin Bir an için unuttum bana, sevdim Şimdi çöl ortasında yalnızlığımla

Zor olan ayrılmak değildir Zor olan ayrılmak değildir. asıl zor olan ayrılıktan sonra o kanatan, acıtan bekleyişlere direnmktir. Zor olan unutulmayan hatıraları unutmaya çalışmaktır. zor olan severek ayrıldığın sevdiğini bi daha asla görememektir. Zor olan yatağına uzanıp keşke dedirten umutlarının göz göre göre tükenmesini izlemektir. Zor olan ……dedim

Gönül bahceme hosgeldin BITANEM Sihirli sözler de varmis Sihirli ellerin var oldugu gibi Sihirli gözler de varmis Sihirli ASK larin varligi gibi Maskeler düsüyor yüzümden Maskelerin tümü birer birer Maskeler kurtarmazmis meger Maske nin ardini da gören olunca Duvarlar yikiliyor artik Duvarin icine örülmüs BEN siyriliyor Duvarlarimdi beni benden kaciran Duvarlarimdi icimi SENDEN gizleyen

Gönül Bahçem Gel otur yanıma eller sevinsin Baş başa konuşan diller sevinsin Serpil hoyratça sen gönül bahçeme Adil bayram etsin, güller sevinsin… Adil Yıldırım

Gönül bahçeme dökülen tohum. zifiri karanlıklarda asılı kalan gri düşüm “bin defa da çıksan karşıma sitem dolu bakışlarını görmeyi istemem” bir gün bile yeter kucaklamak için haleni.. “bin cefa bile taksan boynuma dilemem Rabbim’den ah eden beddua” sensin karanlığa sürülen ömrümde son bağış.. uzak diyarlardan selam veren bir zambak.. her nefes alışımda

Gönül bahçemde açan güller soldu Eski sevdalar artık rafa kalktı, Gönül bahçemde açan güller soldu. Güller dalındaki yaprağı silkti, Gönül bahçemde açan güller soldu. Gönül ayrı baş çeker sine ayrı, Yaşamanın bile kalmadı hayrı. Şimdi kalpte güller açmıyor gayri, Gönül bahçemde açan güller soldu. Başımı kara dumanlar bürüdü, Ayağım beni tasaya sürüdü.